Tulpomanie

Vertellsels 15 März, 2016

Huuui! Huuuiii! En helle Kinnerlachen is achter d‘  Plaats to hören. Maaike un Ina spölen vandaag  Prinzessin, Tulpenprinzessin! Se smieten sük tosamen in de bunte Tulpengrafft, kruupen de weer ut un… weer rin!

Lesde Week hett Maaikes Vader de Doppe graven. Daar kwemen de Tulpenkoppen in. Elke Vörjahr worden de al vör de Ziepelarnt mit ’n besünner Maschien ofsneden.

Nu is dat weer so wied. De beide Wichter hebben al en paar Week dicke vöölklörige Tulpenstrußen an d’ Straat verköfft. Van dat sülmstverdeende Geld hebben Maaike un Ina sük elk en mooi neei Uhr in Bunde köfft. De Tulpentouristen komen van allerwegens na d’ Rheiderland. Se könen sük nich satt sehn an de Tulpenpracht up de früchtbaar Kleigrund.

De Ziepels mutten bold vörsichtig utgraven, sorteert un lange dröögt worden.

Naast, in Harvst komen ok noch de Froolüü ut dat Eemsland. De sitten denn in Riegen de heel Vörmiddag up d’  Deel un maken de Ziepels schoon för d’  Verkoop an de Genossenskupp in Weener.

Man nu is Spööltied. De Wichter laten sük immer weer rüggels of vörgels mit Gieren in de Tulpenblössems fallen! Hör Flechten un  Kleeden sünd full daarvan un se ruken beide as en komplete Parfümbuddel. „Maaike, du hest ja en lila Bladd  an dien Ohr!“, röppt Ina. Vandaag sünd se wiss de Tulpenprinzessinnen van Landschaftspolder!

Se könen ja nich weten, dat sük in de „Golden“ Jahrhunnnert haast bloot hollandse Prinzessinnen overhoopt een Tulpe leisten kunnen. 1593, kört naadem de Botaniker Carolus de Ziepels van Wien na Leiden mitbrocht harr, fung de „Tulpomanie“ ok al an. Daar wurrn stillweg neei un besünner Soorten tücht, mit Flammen an de Spitzen in heel mooi Klören. De wurrn na ’n Settje al hoch hannelt. De Overseehannel leep so good, dat de Priesen stadig anstegen. Bold harrn Tulpenziepels ’n Wert as vandaag Diamanten. De Hollanders dreven dat so wied, dat de Goldsmeden in Amsterdam lüttje Schattdösjes extra för enkelde

Ziepels an de Mann of Froo brengen kunnen. Mit Tulpenbiller wurrn ’n Bült Malers bekennt un 1633 wurr in Hoorn een heel Stadthuus för dree Tulpenziepels verköfft! Kinner wurrn snachts in de Tulpentuunen brocht to klauen. Tolesd gaff ’t sogaar Moord un Doodslagg.

Vööl Minsken sünd daar Tulpenmillionäre bi worden, man vööl ok Tulpenopfer, so as Rembrandt, de sien heel Profit in Ziepels anleggd harr. As 1637 de so benömde `Ziepelbörsenblaas` na en Auktion in Haarlem platzen dee,  besloot de Regeern, dat  Tulpenziepels weer as normaal Handelsware verköfft worden sullen.  So wurr na un na dat Tulpengeschäft ok weer normaal.

Un dat is good so, anners kunnen Maaike un Ina vandaag nich in Tulpenblössems baden.

De een, de hör Vader up sien Ackers plant, heet sogaar Maaike! De is heel dunkel lila mit fiengele Flammen.

©Traute Bohlen-Müller

Schriev en Kommentar


Wordpress Themes van Mobile Themes / Jim / Übersetzt ins Deutsche von Pascal Senn
Copyright © 2007 Platt in Leer. All Rechten bi uns / All rights reserved.